«Ο Λάκης ο πικρός» και το «όχι» ενός τίγρη

Για διαβάστε το σημαντικό αυτό άρθρο του κ Κώστα Καραπαπά από την εφημερίδα GOAL που λέει όλη την αλήθεια για τους παραμυθατζήδες:"

Το ξεκαθάρισε ο Μελισσανίδης ότι δεν θα ανακατευτεί στη διοίκηση της ΑΕΚ. Mέχρι να έρθει η ώρα που θα ξανάανακατευτεί δηλαδή, είτε ως οντότητα (όταν το θελήσει ο ίδιος) είτε ως «φάντασμα» (που επαναφέρει η συλλογική μνήμη) που εδώ και χρόνια στοιχειώνει την ΑΕΚ. Στην Ενωση, είναι κάτι σαν τον «μαρμαρωμένο βασιλιά» ο Μελισσανίδης. Κάποια στιγμή, πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι εκεί θα είναι. Και όσο διαβάζουν και ακούνε οι ΑΕΚτζήδες ότι ο Μελισσανίδης πλουτίζει τόσο θα μπαίνουν όλο και πιο πολύ στο τριπάκι του «πότε θα έρθει ο ΑΕΚτζής μεγιστάνας». Και για μια ακόμα φορά, όπως συνέβη και με τον Νικολαΐδη δηλαδή, θα παραμυθιαστούν!
Διότι αν για τους «χ» ή «ψ» λόγους ΔΕΝ θέλει να μπει ο Μελισανίδης, δεν θα μπει. Τελεία και παύλα. Τι νόημα έχει λοιπόν να επανέρχεται στο προσκήνιο το όνομά του; Αλλωστε, στην ανακοίνωσή του το λέει καθαρά ότι αυτή η παραφιλολογία ΜΟΝΟ ΚΑΚΟ κάνει στην ΑΕΚ. Μετά, είναι και το άλλο. «Εχουμε διαφορετική φιλοσοφία για το ποδόσφαιρο». Πώς θα μπορούσε δηλαδή να είναι διαφορετικά; Ο Μελισσανίδης το έμαθε στα σοκάκια της Νίκαιας το ποδόσφαιρο. Και ο άλλος ισχυρός πόλος, ο Νοτιάς, το ξέρει τόσο καλά που πιστεύει ότι είναι πιο σημαντικό το Κύπελλο από το Πρωτάθλημα. Τι γιατί; Σου λέει «τόση ώρα έπαιζαν, τέσσερις ώρες συμπληρώσαμε, πρέπει να είναι κάτι σαν το Super Bowl στις States» Πλάκα κάνω. Η ουσία είναι ότι ο Μελισσανίδης έβγαλε τον εαυτό του εκτός ΑΕΚ.
Ακόμα πιο σημαντικά όμως είναι αυτά που είπε ο Παντελής Νικολάου στον Ανδρέα Δημάτο στον Sentra 103.3! Μόνο «Λάκης γλυκούλης» δεν ήταν ο ντοτόρε που έδειξε με τρόπο εμφατικό ποιοι και πώς διοικούσαν την ΑΕΚ τόσα χρόνια. Ωραία τα «ουράνια τόξα», οι «λίμνες», οι μοναχικοί καβαλάρηδες που πολεμούσαν το κακό, ακόμα και τα «πέρασε η μπόρα πέρασε», αλλά ήταν όσο ιμιτασιόν είναι τα GPS που πουλάνε οι οικονομικοί μετανάστες στα φανάρια
Δεν υπήρχαν παρά μόνο στη φαντασία των απλών οπαδών που δικαίως πίστεψαν στο καλό και όσων ανέλαβαν εργολαβικά να φιλοτεχνήσουν την αγιογραφία του Ντέμη Νικολαΐδη. Το περίφημο «Ντεμοτεχνείο», όπως το ονόμασε ο Πανούτσος, που εύκολα έκανε το άσπρο κατάμαυρο για χάρη του Ντέμη.
Θυμίζω ότι τον Λάκη Νικολάου, κομμάτι της ιστορίας της ΑΕΚ, υλικό από τη δόξα της, καμάρι του ποδοσφαίρου, μιας και ένας άνθρωπος του χώρου αυτού διέπρεψε και διαπρέπει σαν επιστήμονας, τον έγραφαν οι του Ντεμοτεχνείου «γιατρό του Ολυμπιακού». Λες και είναι αμαρτία να είναι κάποιος «γιατρός του Ολυμπιακού». Ή λες και η ιδιότητα «γιατρός» μπορεί να έχει και χρώμα. Τόσο μυαλό είχαν και αυτοί. Και τόση κακία Ο Νικολάου βέβαια τόνισε και την κατάσταση στα αποδυτήρια. Είπε ότι οι παίκτες έχουν χωριστεί σε ομάδες κι πάλι καλά που υπήρχαν ο Μπάγεβιτς και ο Μανωλάς, αλλιώς θα είχαμε (ακόμα) περισσότερα επεισόδια
Και καλά έκανε και τα είπε όπως τα είπε. Γιατί όντως πρέπει να υπάρχουν άνθρωποι αναφοράς. Ανθρωποι που θα μιλάνε για αυτό που είναι περισσότερο δικό τους και αυτό δεν έχει να κάνει με μετοχολόγια. Και στην ΑΕΚ έχει καιρό να μιλήσει ο Νικολάου, ο Παπαϊωάννου, ο Μαύρος. Κοντέψαμε να πιστέψουμε ότι η σημαία της είναι ο Νικολαΐδης και μόνο αυτός. Και δεν είναι...'΄