Αποτελέσματα Αγώνων


Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

Η ΟΣΜΗ ΤΟΥ ΞΕΣΗΚΩΜΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ

Δύσκολη η κατάσταση για έναν που έχει δουλειές στο κέντρο της Αθήνας, τι δουλειές -τρόπος του λέγειν- τίποτα δεν λειτουργεί, παντού κατήφεια και εικόνες κατάθλιψη. Όλοι βρίσκονται υπό το πέλεκυ των νέων μέτρων. Οι δημόσιες υπηρεσίες έχουν αδειάσει από υπαλλήλους, τα καταστήματα έχουν κλείσει, οι συγκοινωνίες ξεκινούν ή περνούν από τις στάσεις κάθε μισή ώρα. Οι τράπεζες είναι άδειες, αφού κανείς δεν πάει να πληρώσει το χαράτσι. Οι μαθητές και φοιτητές διαμαρτύρονται. Η ατμόσφαιρα για τους πιο παλιούς θυμίζει Ιουλιο- Αυγουστο του 74 που όλα είχαν σμπαραλιάσει.
Οσμή κοινωνικής έκρηξης πλανάται στην ατμόσφαιρα. Τα μέτρα περιμένει ο κόσμος για να ξεσηκωθεί.
Από την κυβέρνηση δεν υπάρχει κάποιος τολμηρός να πει στην τρόικα, ότι όλα αυτά που ζητάνε δεν γίνονται σε ένα μήνα; Οπως αυτό το κράτος φτιάχθηκε σε βάθος δεκαετιών, για να υπάρξει αυτή η αναδιάρθρωση του κράτους χρειάζεται τουλάχιστον μια πενταετία και πολύ - πολύ μελέτη....
Πχ αντί να πηγαίνουν οι μπάτσοι τα δικόγραφα και τις κλήσεις κατασχέσεως θα μπορούσε δημόσιο προσωπικό που περισσεύει να κάνει αυτό τη γραμματειακή υποστήριξη. Πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι ΥΕ και ΔΕ θα μπορούσαν να μεταταγούν στα ΚΕΠ , στη βοήθεια στο σπίτι( ναι να βοηθούν τους γέροντες και τους ανήμπορους), να πάνε στο ΙΚΑ στα ασφαλιστικά ταμεία που δεν έχουν ανθρώπους να εξυπηρετήσουν τον πολίτη, ακόμη και υπάλληλοι καθαριότητας. Στην ανάγκη όλα γίνονται. Και όσοι περισσεύουν να βγουν σε εφεδρεία για τρία ή τέσσερα χρόνια , όσοι είναι κοντά στη σύνταξη και διετή για τους πιο νέους σε μια υποχρεωτική εκπαίδευση πάνω διάφορους τομείς που θα επιλέξουν που τους έχει ανάγκη το δημόσιο ή ο ιδωτικός τομέας. Πχ κάποιος να θέλει να γίνει νοσοκόμος ή νοσοκόμα, κάποιος υπάλληλος σε γηροκομείο, κάποιος τραπεζοκόμος, κάποιος στις νέες τεχνολογίες, άλλος στην φύλαξη κτιρίων σαν σεκιούριτι.
Προγραμματισμός πρέπει να υπάρχει , τώρα το μόνο που κάνει η κυβέρνηση είναι να γυρίσει όλους αυτούς τους δημόσιους υπάλληλους σε ταξιτζήδες( μετά την απελευθέρωση χωρίς πληθυσμιακά κριτήρια) και τότε θα δείτε τι έχει να γίνει. Μόλυνση , κίνηση καταστροφή.
Η οσμή του ξεσηκωμού πλησιάζει. Θα δείτε κόσμο στους δρόμους που δεν θα το πιστεύετε. Ακόμη και τα 90΄ενός ποδοσφαιρικού αγώνα δεν συγκινεί τον κόσμο και όσοι βρεθούν στα γήπεδα μεταξύ φάουλ και γκολ συζητούν για το αύριο της ζωής όλων μας. Τίποτα δεν μας αφήνουν να χαρούμε.