Ο ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ ΚΑΙ Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΜΑΣ

Παρά τον πόλεμο , παρά τα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα , παρά το σκωτσέζικο ντους που του έκανε ο πρόεδρος και ο προπονητής, ο Λεονάρντο άντεξε. Και το χθεσινό του γκολ θα το θυμόμαστε για πάντα. Αμπαλος , γατάκι , παιδί του Μπάγεβιτς, παίκτης του Καινούργιου ήταν τα λιγότερα που έλεγαν για τον Λεονάρντο. Εβαζε καθοριστικό γκολ κατά της Ξάνθης στα επόμενα παιγνίδια δεν έβλεπε ενδεκάδα, έπαιζε στα πλει οφ έκανε παιγνίδια εξαφανιζόταν.

Το χειμώνα και το καλοκαίρι κάθε μέρα διάβαζε το όνομα του σαν αντάλλαγμα. Σίγουρα κάποιος από την διοίκηση το έδινε.

Εμεις δικαιωθήκαμε. Τον στηρίξαμε χωρίς καν να το ξέρουμε , μόνο και μόνο βλέποντας μπάλα. Γράφαμε:'Μη τον σκοτώνετε με αυτά περι ανταλλαγμάτων είναι παίκτης ψυχολογίας..."

"Μπορεί να μην είναι ο μεγάλος παικταράς, αλλά μια ομάδα έχει ανάγκη πάικτες που έρχονται από τον πάγκο και δίνουν άλλη εικόνα στην ομάδα" γράφαμε για τον Λεονάρντο και δίναμε ως παράδειγμα τον Κλόπα, τον Σταματή , τον Μαλαδένη.

Το ξαναγράφουμε μια ομάδα δεν έχει ανάγκη μόνο τον βασικό , την βεντέτα ,αλλά και τον παγκίτη που θα δώσει άλλο αέρα στην ομάδα και θα αλλάξει την εικόνα.

Θα θέλαμε να γράψουμε τα ίδια και για τον Γκέντσογλου και για τον Λαγό, για τον Μπ'ερνς μπορεί να μην είναι βασικοί , αλλά να ήταν ή είναι οι χρυσές αλλαγές. Και οι τρεις απογοητεύουν είτε ως βασικοί , είτε ως παγκίτες. Ε ο Λεονάρντο και για το πιο ανίδεο ξεχωρίζει. Μόνο ο Αδαμίδης και ο Χιμένεθ δεν το έβλεπαν.