ΠΕΡΙ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑΣ

ρε Δημήτρη μου δεν είδα κανέναν να βγαίνει με δάκρυα από την Ακρόπολή. Εσύ όπως λένε  και τα ρεπορτάζ δάκρυσες  από τη μια έχεις τα ακούσματα για το πως έφυγε τόσος κόσμος κυνηγημένος  και από την άλλη η ηλίκία τα 70 χρόνια φέρνουν κλάματα, είναι μιά πραγματικότητα. Μακάρι να γίνει αυτό το έργο είναι σημαντικό να μη ξεχνάμε και να θυμόμαστε  πόσο διχαστικό έθνος είμαστε, πόσο  η πολιτική   με ήτα και ομικρον γιώτα φέρνουν την καταστροφή αν  δεν είναι συνεπειίς, αξιοκρατικοί και δεν είναι υπόδουλοι των ξένων και πολύ περισσότερο αν είναι αλλαζόνες. Τότε δεν θα υπήρχε προσφυγιά.